o klimatyzacji i wentylacji słów kilka

Urządzenia wewnętrzne będą utrzymywały zadaną temperaturę w pomieszczeniach latem i mogą również zimą. Czynnik chłodniczy – freon rozprowadzany będzie poziomami do pionów i ponad stropem do poszczególnych klimatyzatorów. System pracuje na ekologicznym czynniku chłodniczym R410A, nieszkodliwym dla środowiska. Nieszczelność instalacji freonowej nie powoduje szkód w pomieszczeniach. Wyciek czynnika po pewnym czasie spowoduje spadek ciśnienia na tyle istotny, że agregat chłodniczy wykryje to i wyłączy się sygnalizując awarię. W pomieszczeniach chłodzonych będą montowane klimatyzatory ścienne lub stojące. Instalacja freonowa w budynku będzie prowadzona pod stropem kondygnacji oraz częściowo w posadzce. Przewody w posadzce prowadzić należy w otulinie. Agregaty chłodnicze systemu VRV oraz agregatu dla centrali wentylacyjnej należy ustawić na wylewkach betonowych na wysokości 30cm nad terenem. Jednostki zewnętrzne dla serwerowni należy mocować na konstrukcji wsporczej do ścian. Przewody instalacji chłodniczej od agregatów ustawionych obok budynku należy prowadzić pod terenem w rurach osłonowych zachowując przykrycie jak w części rysunkowej. Wejścia instalacji do budynku należy zabezpieczyć przed przedostawaniem się wody przejściami szczelnymi. Instalację chłodu wykonać z rur ze stopu miedzi przeznaczonych do czynnika chłodniczego R410a wg PN EN 12735-1. Rozgałęzienia wykonać wyłącznie przy pomocy specjalnych trójników. Łączenie przewodów z kształtkami i armaturą wykonać przez lutowanie lutem twardym wg PN-EN 1044. Przewody mocować do stropu lub ścian przy pomocy uchwytów z wkładką termiczną. Po zmontowaniu instalację przedmuchać azotem. Próbę szczelności wykonać azotem na maksymalne ciśnienie robocze zalecane przez producenta w DTR urządzeń na okres 24 godzin. Instalację napełnić czynnikiem chłodniczym R410a. Jednostki wewnętrzne i zewnętrzne posiadają oddzielne zasilanie. Wszystkie przewody zaizolować otulinami do przewodów chłodniczych np. Thermaflex AC gr. 13mm. Otuliny łączyć przy pomocy klejenia dla pełnej szczelności izolacji.

Warunki wykonania.

- rozporządzenie ministerstwa gospodarki z dnia 12 kwietnia 2002 r.

- w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.)

- PN 83/B-03430/Az3 Wentylacja w budynkach mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej.

- PN-85/B-02421 Ogrzewnictwo i ciepłownictwo. Izolacja cieplna rurociągów, armatury i urządzeń. Wymagania i badania

- PN-B-03431 Wentylacja mechaniczna w budownictwie. Wymagania.

- PN-B-02151/02 Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach.

- PN-B-02020 Ochrona cieplna budynków. Wymagania i obliczenia.

- PN-B-02402 Ogrzewnictwo. Temperatury ogrzewanych pomieszczeń w budynkach.

- PN-B-0240 Ogrzewnictwo. Temperatury obliczeniowe zewnętrzne.

- PN-B-0141 l: 1999 Wentylacja i klimatyzacja – Terminologia.

- PN-76/B-03420 Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza zewnętrznego.

- PN-78/B-03421 Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi.

- Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (Dz. U. 2002 nr 191 poz. 1596) z późniejszymi zmianami (Dz. U. 2003 nr 178 poz. 1745).

- Obwieszczenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 sierpnia 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. 2003 nr 169 poz. 1650).

- Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych ( Dz. U. 2003 nr 47 poz. 401).

Nowoczesne dobrze izolowane domy z centralnym ogrzewaniem cierpią na braki świeżego  powietrza oraz nadmiar wilgoci.

Aktualne przepisy budowlane wymagają budowania domów wysoce energetycznych tzn. takich, które potrzebują mało energii, aby wytworzyć klimat dobry do mieszkania.

Przez powiększanie izolacji na ścianach, podłodze, stropie, montując okna z niskim współczynniku przenikania ciepła budujemy domy energooszczędne, czyli takie, które potrzebują mało energii, aby zapewnić dobry klimat w domu.  Lecz ciepło to nie wszystko…

Musimy także dostarczyć do naszego domu powietrze. Wentylacja grawitacyjna jest mało skuteczna, więc dostarczamy powietrze poprzez wentylacje mechaniczną (rekuperację).

To m.in. dzięki niej możemy oszczędzić na ogrzewaniu, poprzez ograniczenie ucieczek ciepła poprzez wentylacje grawitacyjną.

System wentylacji z odzyskiem ciepła został zaprojektowany, aby całkowicie zmienić całe powietrze w naszym domu co najmniej raz na dwie godziny.

System wentylacji z odzyskiem ciepła to urządzenia wentylacyjne, które  odzyskuje  60-95% ciepła temperaturowego, zwykle utracone poprzez wentylacje grawitacyjną w tradycyjnym domu.  Urządzeniem odzyskującym ciepło jest rekuperator. Są różne rodzaje rekuperatorów oraz różne odzyski ciepła:

- 60 - 70% (krzyżowy)

- ok. 80% (obrotowe koła)

- 80 - 95% (przeciwprądowe).

Dzięki zastosowaniu wentylacji mechanicznej (rekuperacji) będziesz miał zawsze świeże i przefiltrowane powietrze w zewnątrz, które nie tylko jest czyste, ale także wstępnie ogrzane przez powietrze, które usuwamy z domu. Powietrze dostarczane przez rekuperator jest dużo łagodniejsze i polecane m.in. dla alergików

Zgodnie z podstawowymi wymaganiami, określonymi w ustawie Prawo Budowlane, instalacja wentylacyjna  i klimatyzacyjna powinna umożliwić spełnienie przez obiekt budowlany, w którym jest zainstalowana, warunków bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania, odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska, ochrony przed hałasem i drganiami, a także oszczędności energii. Dla spełnienia powyższych wymagań, a w szczególności dla zapewnienia odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz oszczędności energii, niezbędne jest utrzymywanie właściwych, dla obiektu basenowego, parametrów powietrza. Jednak parametry te, zalecane przez technologów basenowych, określone między innymi w „Wymaganiach Sanitarno-Higienicznych dla Krytych Pływalni”, wydanych przez PZITS przy akceptacji MZiOS, są sprzeczne z obligatoryjną normą PN-78/B-03421 „Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza wewnętrznego w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi”. Przed projektantami pojawiają się więc wątpliwości - według jakich wytycznych zaprojektować instalację wentylacyjną dla obiektu basenowego? Czy spełni ona wymagania formalne obowiązujących w Polsce norm i przepisów? Czy zapewni prawidłowe i względnie tanie funkcjonowanie obiektu? Na podstawie jakich wymagań dokonywany będzie odbiór zrealizowanej instalacji? Nadal toczą się dyskusje, czy dla hali basenowej wymagana jest instalacja klimatyzacyjna (zapewniająca utrzymywanie stałej wilgotności i temperatury powietrza), czy tylko zwykła instalacja wentylacyjna (zapewniająca wymianę powietrza zużytego na świeże).

Obiekty basenowe są bardzo energochłonne a instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne w tych obiektach należą do największych odbiorów energii cieplnej i elektrycznej. W dobie zwiększających się stale cen energii oraz w trosce o ochronę środowiska należy dążyć do stosowania rozwiązań obniżających jej zużycie. Tu również brak jest jakichkolwiek regulacji prawnych i wymagań, ograniczających stosowanie rozwiązań technicznych o niskiej sprawności energetycznej, chociaż w innych krajach Unii Europejskiej wprowadzono takie przepisy.
Istnieją możliwości wykorzystania instalacji wentylacyjnej w hali basenowej do innych zadań, niż wentylacja i klimatyzacja, takich jak zabezpieczenie chłodniejszych elementów konstrukcyjnych przegród budowlanych przed kondensacją parującej z basenu wilgoci czy zapewnienie odpowiedniej temperatury posadzki. W Polsce nie ma zaleceń do ich stosowania, chociaż są powszechnie stosowane w innych krajach europejskich i są technicznie uzasadnione.
W niniejszym artykule postaram się przedstawić tendencje w projektowaniu instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych dla hal basenowych w oparciu o obserwacje realizowanych w Polsce obiektów. Moją intencją jest również wykazanie sprzeczności pomiędzy zaleceniami technologicznymi dla obiektów basenowych a niektórymi wymaganiami norm i przepisów techniczno-budowlanych, ogólnie obowiązujących dla obiektów użyteczności publicznej, a także wskazanie na konieczność stworzenia odrębnych, szczegółowych wymagań dotyczących instalacji wentylacyjnej dla obiektów basenowych

Firma Carrier posiada w swojej ofercie wiele  modeli klimakonwektorów m.in.: kasetonowe, ścienne, konsole a także urządzenia montowane w przestrzeni sufitu podwieszanego. Wśród tych urządzeń na szczególną uwagę zasługuje klimakonwektor kanałowy 42EM.

Charakterystyka
Klimakonwektor ATMOSPHERA 42EM (rys. 1) jest klimakonwektorem kanałowym, przeznaczonym do montażu w przestrzeni stropu podwieszanego. Charakteryzuje się elastycznością konfiguracji, niskim poziomem hałasu oraz kompaktową konstrukcją.
Urządzenie dostępne jest w dwóch konfiguracjach (rys. 2):
● Modular,
● Compact.
Stosowanie tych urządzeń jest wygodnym rozwiązaniem dla instalatorów, inwestorów, projektantów jak i architektów. Klimakonwektory te pozwalają na swobodną aranżację pomieszczenia i dają duże możliwości współdziałania z nawiewnikami szczelinowymi. Dzięki montażowi urządzenia w strefie sufitu podwieszanego zostaje zredukowany poziom hałasu w pomieszczeniu. Rozwiązanie to podnosi komfort dla przebywających tam osób. Poziom mocy akustycznej redukują dodatkowo wentylatory o dużej średnicy wirnika. Wirnik standardowego wentylatora ma 130 mm średnicy, dużego natomiast 160 mm. Niski poziom głośności zapewniony jest również przez odpowiednio izolowany wyciąg i nawiew (rys. 3). Dostępne są dwa typy izolacji:
● 10 mm włókno szklane,
● 19 mm pianka PU.

Poniżej przedstawiono podstawowe informacje na temat czynników biologicznych, zamieszczając ich definicję, klasyfikację do grup ryzyka, drogi przenoszenia, przykłady, rodzaje działalności ludzkiej wentylacja, w której istnieje możliwość kontaktu z czynnikami biologicznymi klimatyzacja (korzystając z informacji zamieszczonych w Dyrektywie 2000/54/UE)

Czynniki biologiczne klasyfikuje się do grup ryzyka biorąc pod uwagę ich działanie zakaźne.
Do kryteriów, na podstawie których dokonuje się klasyfikacji należy:
● możliwość wywołania choroby u człowieka,
● stopień zagrożenia dla pracowników,
● możliwość rozprzestrzeniania się choroby w populacji,
● możliwość zastosowania profilaktyki lub skutecznego leczenia choroby.

Czynniki biologiczne przenoszone są w następujący sposób:
● w wyniku transmisji powietrznej - np. prątek gruźlicy, Chlamydia psittaci,
● przez krew i inne płyny ustrojowe - np. wirus zapalenia wątroby typu B i C, ludzki wirus niedoboru odporności,
● drogą fekalno-oralną (pokarmową) - np. wirus zapalenia wątroby typu A,
● przez wektory np. krętek boreliozy, wirus kleszczowego zapalenia mózgu,
● przez bezpośredni kontakt przez skórę lub błony śluzowe - np. wirus opryszczki pospolitej.

Wytwarzanie sterylnych produktów leczniczych w przemyśle farmaceutycznym
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 grudnia 2002 r. w sprawie wymagań Dobrej Praktyki Wytwarzania (Dz. U. 224 z dnia 21 grudnia 2002 r. poz. 1882)  określa wymagania, których spełnienie jest warunkiem uzyskania zezwolenia na wytwarzanie.
W Rozporządzeniu w Dziale II zamieszczono szczegółowe wymagania dotyczące wytwarzanie sterylnych środków leczniczych. Najważniejsze z tych zapisów, związane z zapewnieniem wymaganej czystości środowiska lub instalacjami klimatyzacyjnymi zamieszczono poniżej.
Wytwarzanie sterylnych produktów leczniczych podlega specjalnym wymaganiom mającym na celu zminimalizowanie ryzyka zanieczyszczeń mikrobiologicznych oraz zanieczyszczeń cząstkami stałymi i pirogenami. Wytwarzanie musi przebiegać zgodnie z ustalonymi i zwalidowanymi procedurami i procesami technologicznymi. Stopień pewności co do osiągnięcia jałowości wentylacji oraz innych aspektów jakości nie może opierać się wyłącznie na kontroli ostatniego etapu procesu lub kontroli jakości produktu gotowego

Z technicznego punktu widzenia właściwie jedyną wadą rozwiązania ze sprężarką jest pobór mocy od silnika na potrzeby klimatyzacji. W przypadku dużych samochodów z silnikami o dużych mocach nie stanowi to problemu. Coraz częstsze stosowanie układów klimatyzacji w samochodach średnich i małych powoduje, że układy te pochłaniają coraz większy procent mocy silnika. Dynamika i prędkości maksymalne samochodów średnich, a szczególnie małych, są wyraźnie obniżane wskutek utraty mocy silników obciążanych dodatkowo napędem sprężarek instalacji klimatyzacyjnej. Z drugiej jednak strony silniki te około 30% energii zużywanego paliwa przekazują do otoczenia w postaci ciepła, a kolejne 30% jest przekazywane wraz z gorącymi spalinami.

Kolumna pompy ciepła ogrzewana przez grzejnik zawiera pęcherzyki par amoniaku, przemieszczające się ku górze i wylewające na zewnątrz porcje ubogiego roztworu amoniaku w wodzie. Pary amoniaku przemieszczają się w kierunku skraplacza po skośnej powierzchni stanowiącej separator cieczy. W skraplaczu pary amoniaku ulegają skropleniu, oddając ciepło na zewnątrz. Ciekły amoniak ścieka grawitacyjnie do parownika. Aby proces odparowania mógł się odbywać w niższej temperaturze, niż w skraplaczu, ciśnienie cząstkowe par amoniaku musi być niższe. W całej instalacji ciśnienie całkowite jest identyczne, dlatego konieczna jest w parowniku obecność dodatkowego gazu obojętnego (wodoru) w takiej ilości, by mimo niskiego ciśnienia cząstkowego par amoniaku ciśnienie całkowite równało się ciśnieniu par amoniaku w skraplaczu (w którym gaz obojętny nie występuje). Po odparowaniu, pary amoniaku przemieszczają się w kierunku absorbera, gdzie ulegają absorpcji w spływającym grawitacyjnie ubogim wodnym roztworze amoniaku. Wzbogacony roztwór amoniaku przepływa do warnika.

Rys. 1. Schemat klasycznej instalacji chłodniczej absorpcyjnej (układ amoniak-woda)

Instalacje klimatyzacji tego typu są używane w pojazdach rekreacyjnych. Omawiany układ ma szereg wad z punktu widzenia jego zastosowań w pojeździe. Przepływy fazy ciekłej odbywają się tylko na skutek różnic w gęstościach cieczy, są więc stosunkowo wolne. Lodówki tego typu wymagają starannego poziomowania, co w przypadku pojazdu jest praktycznie niemożliwe. Zatem zasada działania mogłaby być wykorzystana w instalacjach samochodowych, natomiast rozwiązania techniczne musiałyby być inne.

Wybór kryterium ekologicznego w klimatyzacji  jest niezależnym złożonym zagadnieniem. Dla najczęściej występujących zanieczyszczeń gazowych powietrza atmosferycznego związanych ze spalaniem paliw nieodnawialnych lub innymi powszechnie występującymi procesami technologicznymi opracowano indywidualne wskaźniki, które ujęto w regulacjach prawnych. Należą do nich:
• potencjał cieplarniany GWP (Global Warming Potential) [kg CO₂],
• potencjał zakwaszenia AP (Acidification Potential) [kg SO₂],
• potencjał destrukcji warstwy ozonowej ODP (Ozone Depletion Potential),
• potencjał fotochemicznego utleniania z NO_x POCP (Photochemical Ozone Creation Potential) [kg etylenu],
• potencjał nitryfikacji NP (Nitrification Potential) [kg PO₄].

Rozpatrując uciążliwość ekologiczną dowolnego produktu  w tym klimatyzacji w pełnym cyklu istnienia wprowadza się pojęcie skumulowanej emisji zanieczyszczeń, definiowanej jako sumaryczna emisja zanieczyszczeń generowana we wszystkich etapach procesów wytwórczych i transportowych prowadzących do wytworzenia rozpatrywanego produktu, okresu eksploatacji i likwidacji. Definicja ta pozostaje w analogii do pojęcia skumulowanego zużycia energii (energochłonności skumulowanej) produktu pozwalającej ocenić nakład energetyczny poniesiony we wszystkich procesach, począwszy od pozyskania surowców do zakończenia produkcji, okresu eksploatacji i likwidacji. Przykładowo, wskaźnik skumulowanej emisji zanieczyszczeń dla etapu wytworzenia produktu (kg zan./ kg produktu) wyraża się relacją :

gdzie:
x - wskaźnik skumulowanej emisji zanieczyszczeń pochodzących z innych źródeł niż zużycie energii [kg zan./ kg] produktu,
ε - wskaźnik emisji zanieczyszczeń charakteryzujący dany nośnik energii pierwotnej [kg zan./ MJ] (w odniesieniu do energii chemicznej paliwa na poziomie urządzeń wytwórczych nośnika energii bezpośredniej),
X - wskaźnik skumulowanego zużycia energii charakteryzujący dany produkt [MJ/ kg wyrobu],
η*_dp - skumulowana sprawność pozyskania i dostawy paliwa pierwotnego do urządzeń wytwórczych danego nośnika energii bezpośredniej.

Firma McQuay jest jednym z czołowych producentów urządzeń dla chłodnictwa i klimatyzacji komfortu. Korzystając z wieloletnich doświadczeń w tych dziedzinach, ciągle dąży do doskonalenia swoich produktów klimatyzacyjnych. rozpoczynając od stycznia tego roku, wprowadziła do produkcji nowy typoszereg wytwornic wody lodowej w zakresie wydajności chłodniczej 170÷400 kw o nazwie Mcenergy. najnowszy agregat czerpie z szeregu nowoczesnych rozwiązań stosowanych z powodzeniem w dużych wytwornicach wody lodowej  aLS,  energyplus czy McPower, których niewątpliwe zalety i wytrzymałość doceniło wielu użytkowników, oraz posiada własne unikalne cechy, które są owocem wielu lat badań i testów. zestawienie powyższych zalet

powoduje, że linia urządzeń Mcenergy odbiega od analogicznych produktów firm konkurencyjnych.

Agregat wody lodowej jest najważniejszą częścią całego układu chłodniczego, tak pod względem technologicznym jak

i inwestycyjnym. Decydując się na wybór urządzenia należy brać pod uwagę szereg czynników takich jak niezawodność,

łatwość serwisowania, niskie poziomy głośności, dostępność części i podzespołów,

zwarta budowa, łatwość integracji z systemami zarządzania, prostota obsługi oraz zapewnienie stabilności systemu i szereg dostępnych opcji.

Typoszereg McEnergy to jednostki opracowane od podstaw i w obecnej chwili są jednymi z najnowocześniejszych maszyn w swojej klasie. Szereg rozwiązań zastosowanych w tych urządzeniach pozwala na bezproblemowe spełnienie wszystkich powyższych warunków. Duża ilość możliwych do zamówienia wersji oraz akcesoriów pozwala na pracę w większości systemów wody lodowej.

Sprężarki

Najważniejszym podzespołem każdego agregatu czy klimatyzatora jest sprężarka. Od jej parametrów zależy wydajność agregatu, jego niezawodność, żywotność oraz głośność. Firma McQuay stosuje w swoich agregatach sprężarki śrubowe typu „Single-screw”. McEnergy został wyposażony w najnowocześniejszą konstrukcję tego typu, oznaczoną symbolem FRAME 3100. Najważniejszą cechą tych sprężarek jest zastosowanie tylko jednego rotora głównego, osadzonego na jednej osi z wirnikiem silnika elektrycznego oraz dwóch (lub jednego w serii 3100) rotorów bocznych. Rozwiązania te powodują uzyskanie całkowicie wyważonego układu, w którym występujące siły dynamiczne osiowe i promieniowe kompensują się wzajemnie, co powoduje ograniczenie generowanego hałasu i drgań. Dodatkowo konstrukcja głównego rotora i wirników bocznych pozwala na uzyskanie ciągłego procesu sprężania (35 000 cykli sprężania w ciągu 1 minuty), który cechuje brak pulsacji ciśnienia. Istotną zaletą tych sprężarek, jest mała liczba

ruchomych części oraz prosta budowa. Zdejmowane pokrywy głównych podzespołów sprężarki dają dostęp do wnętrza

urządzenia ułatwiając obsługę, diagnostykę oraz konserwację.Istotną cechą, jest płynna regulacja wydajności każdej sprężarki w zakresie 25÷100%. Powoduje to brak fluktuacji temperatury wody za parownikiem, znosi to ryzyko zamarznięcia parownika, oraz redukuje ilość uruchomień sprężarki, które skracają żywotność każdego silnika elektrycznego.

W pomieszczeniach biurowych, mieszkaniach znajdują się – niewidoczne dla oka, ale za to niebezpieczne dla zdrowia – drobnoustroje , bakterie i wirusy. Ich wysokie stężenie może wpływać na pogorszenie się samopoczucia pracowników, a co za tym idzie na obniżenie efektywności ich pracy. Firma Panasonic wyposażyła swoją serię urządzeń klimatyzacyjnych Etherea w system Patrol Sensor, umożliwiający skuteczną eliminację niebezpiecznych substancji.

System Patrol Sensor używany w klimatyzatorach stale monitoruje powietrze wewnątrz pomieszczenia zarówno podczas pracy, jak i w stanie spoczynku klimatyzacji. Gdy brud lub inne szkodliwe cząsteczki zostaną wykryte, system oczyszczania powietrza włącza się, aby je unieszkodliwić. W powietrze zostaną wpuszczone aktywne e-jony, które – kiedy tylko zetkną się z bakteriami i wirusami natychmiast je neutralizują. Następnie kierowane są do filtra klimatyzacji, który jest siedem razy większy w stosunku do poprzedniego modelu i dzięki temu działa z większą efektywnością. Do pokoju mającego 13 m2, zostaje uwolnionych aż 3 tryliony e-jonów, które neutralizują 99% szkodliwych wirusów, bakterii i pleśni.

To wszystko sprawia, że urządzenie z serii Etherea łączy w sobie klimatyzator i zaawansowany oczyszczacz powietrza.

Co bardzo ważne, dla wynajmujących powierzchnie biurowe, urządzenia klimatyzacyjne  Etherea nie powodują wzrostu cen energii, a nawet doprowadzają do ich obniżenia. Dzieję się tak dlatego, że system pracuje tylko wtedy, kiedy jest to konieczne. Jeżeli w pomieszczeniu  przebywa kilka osób, urządzenie działa na całe pomieszczenie, kiedy pozostaje tylko jedna, strumień chłodnego lub ciepłego powietrza kierowany jest bezpośrednio na nią. W momencie, w którym pracownicy zaczynają się poruszać po pomieszczeniu, klimatyzacja zwiększa intensywność działania na cały obszar. W rezultacie klimatyzator Panasonic Etherea zużywa – w porównaniu do klasycznych urządzeń klimatyzacyjnych - do 40% mniej energii.

Co ważne dla użytkowników, klimatyzacje Panasonic są bardzo ciche. Ich głośność to zaledwie 20dB, co jest porównywalne do  szumu panującego w  bibliotece.

• Jednostki wewnętrzne ścienne
• Klimatyzatory chłodząco-grzejące
• Kompaktowa obudowa zapewniająca łatwą instalację
• Optymalne rozwiązanie nawiewu powietrza
• Ułatwione prace serwisowe

• Sterownik bezprzewodowy lub przewodowy
• Sterowanie centralne, BMS.

Urządzenia Etherea są w stanie wkomponować się w każde pomieszczenie, a ich instalacja jest szybka i nie powoduje istotnego naruszenia struktury pomieszczenia biurowego.

Głównym celem tego blogu było jak najszersze i wieloaspektowe zaprezentowanie problematyki możliwości dokonania prawidłowego wyboru rodzaju układu chłodzącego w systemie klimatyzacyjnym, czy klimatyzacyjno-wentylacyjnym.  Jest to bardzo często poważnym dylematem inwestora już na etapie wstępnych projektów, ale także projektantów budowlanych i instalacyjnych.
W powyższą problematykę wprowadzili uczestników spotkania pracownicy naukowi wyższych uczelni wygłaszając cztery referaty, sformułowane w sposób prowokujący do dyskusji i poruszające trudne, wieloaspektowe zagadnienia.
System klimatyzacji bezpośredni z zestawem sprężarkowym czy system pośredni - dylemat inwestora omawia problemy związane z wyborem odpowiedniego systemu chłodzenia powietrza w układach wentylacyjno-klimatryzacyjnych przeznaczonych dla różnego rodzaju obiektów. Referujący omówił szereg zalet jak też wad rozwiązań, wymienionych w tytule referatu, pod kątem inwestycyjnym i eksploatacyjnym. Przeprowadził również analizę najważniejszych parametrów decydujących o kosztach eksploatacji urządzeń wchodzących w skład instalacji sprężarkowej z bezpośrednim odparowaniem i urządzeń do schładzania cieczy. W części wprowadzającej  w bardzo interesujący sposób przedstawił nowatorskie działania i osiągnięcia techniczne wielu producentów. Na bieżąco starają się oni sprostać wymogom inwestorów tak pod względem kosztów inwestycyjnych jak też kosztów eksploatacyjnych, głównie poprzez zmniejszenie energochłonności i awaryjności oraz zwiększenie żywotności stosowanych urządzeń i podzespołów. Omówił nowości z zakresu elektronicznych zaworów rozprężnych, sprężarek czy wymienników. Zaprezentował również klasyfikację systemów ziębienia według pomieszczeń różnych kategorii oraz ogólną analizę możliwości zastosowania systemów bezpośrednich. W aspekcie ograniczania energochłonności systemów, zaprezentował możliwości wykorzystania ciepła odpadowego i naturalnych warunków atmosferycznych.

Systemy multi - dlaczego? to tytuł referatu przygotowanego i wygłoszonego przez jego autora z Instytutu Ogrzewnictwa i Wentylacji Politechniki Warszawskiej. Podkreślił, iż współczesne pojęcie klimatyzacji, będącej odpowiedzią na złożone potrzeby użytkownika pomieszczeń, zmienia rolę systemu klimatyzacji w budynku. Dotyczy ona podmiotu definicji klimatyzacji, przenosząc akcent z zapewnienia właściwych parametrów powietrza na zapewnienie odpowiednich warunków pracy lub wypoczynku ludzi lub też zapewnienie odpowiednio prowadzonych procesów produkcyjnych (klimatyzacja technologiczna lub precyzyjna). Najprostszym, a zarazem najczęściej stosowanym w małych pomieszczeniach są układy klimatyzacji typu split. Ponieważ zalety spowodowały jego powszechne stosowanie, rozpoczęto prace nad rozbudowywaniem tego układu w systemu tak, aby można było do jednej jednostki zewnętrznej podłączyć kilka jednostek wewnętrznych. Tak powstały systemy klimatyzacji multi, a następnie klimatyzacji super multi. Ponieważ działają one na zasadzie zmiennego strumienia czynnika chłodniczego określamy je jako systemy klimatyzacja VRV z angielska Varible Refrigerant Volume.

Najbardziej złożone układy budowane w oparciu o systemy multi pozwalają na elastyczne i wilowariantowe łączenie jednostek zewnętrznych w jeden system chłodząco-grzewczy. Warto tutaj podkreślić, iż w przypadku najbardziej złożonych systemów multi, w których wykorzystano kilka połączonych ze sobą jednostek zewnętrznych możliwe jest wykorzystanie tylko jednej sprężarki z inwerterową przetwornicą częstotliwości przy zastosowaniu odpowiedniego sekwencyjnego regulatora.
Systemy multi charakteryzują się bardzo szeroką gamą zastosowań. Mniejsze systemy stosowane są obiektów typu mieszkania, domy jednorodzinne, czy niewielkie zakłady usługowe. Największe systemy znajdują zastosowanie w obiektach biurowych, handlowych, hotelowych czy też użyteczności publicznej.
Systemy multi stanowią ciekawą i ważną grupę rozwiązań układów klimatyzacyjnych. Aby mogły one w pełni zaspokoić oczekiwania użytkowników wymagają bardzo starannej obsługi instalacji oraz profesjonalnego projektu precyzyjnie zrealizowanego.
Próbę bezpośredniego porównania obu omawianych systemów podjął  w referacie zatytułowanym Super multi czy super chiller? Podkreślił fakt, że sytuacja decyzyjna związana z wyborem rodzaju urządzeń zastosowanych w instalacji klimatyzacyjnej dla budynku wiąże się z koniecznością przeprowadzenia analizy nie tylko ekonomicznej, ale także analizy technicznej zastosowanego rozwiązania i związanych z tym aspektów funkcjonalnych. Wielu producentów chwali swoje rozwiązania i jest zdecydowana popierać modele instalacji często bez dania możliwości inwestorowi wyboru w oparciu o racjonalne argumenty i stosowne analizy. W dalszej części swojego wystąpienia  przeprowadził analizę porównawczą uwarunkowań techniczno-konstrukcyjnych oraz warunków i parametrów termodynamicznych obu systemów. Prowadzenie rur stalowych lub z tworzyw sztucznych w systemach wody lodowej, wiąże się często z koniecznością zajęcia przestrzeni, tzw. technicznych, które w przypadku instalacji freonowych systemów multi są minimalne. VRF nie potrzebuje pomieszczeń maszynowni, rury miedziane prowadzone są w miarę dowolnie, a odpowiednio zabezpieczone trasy mogą być użytkowane w zasadzie przez wiele lat bez konieczności jakiejkolwiek ingerencji, w przeciwieństwie do instalacji wodnych.